Informacja dotycząca zapobiegania zatruciom tlenkiem węgla

 

 

Co jest główną przyczyną zaczadzeń?

Główną przyczyną zatruć czadem – tlenkiem węgla są:

-  niedostosowania istniejącego systemu wentylacji do standardów szczelności stosowanych okien i drzwi, w związku z wymianą starych okien i drzwi na nowe (szczelnie zamknięte okna w pomieszczeniach w którym następuje spalanie gazu lub innych paliw). Najczęściej do wypadków związanych z zatruciem czadem dochodzi w łazience wyposażonej w grzałkę wody przepływowej tzw. terma gazowa czy gazowy podgrzewacz wody; 

-  niesprawność przewodów kominowych: wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.

Wadliwe działanie  przewodów może wynikać z:

  • ich nieszczelności - pęknięcia, wykruszenia,

  • braku ich konserwacji, w tym czyszczenia,

  • wad konstrukcyjnych – nie dokonuj przeróbek kominów na własną rękę,

Pamiętaj, nie zaklejaj kratek wentylacyjnych ani okien!

Powyższe może prowadzić do niedrożności przewodów, braku ciągu, a nawet do powstawania zjawiska ciągu wstecznego, polegającego na tym, że dym zamiast wydostawać się przewodem kominowym na zewnątrz, cofa się z powrotem do pomieszczenia.

 Prawo budowlane zobowiązuje zarządców oraz właścicieli obiektów budowlanych, w tym m.in. budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz jednorodzinnych, do przeprowadzania kontroli przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych)co najmniej raz w roku[1] oraz co najmniej dwa razy w roku, w terminach do 31 maja oraz do 30 listopada, w przypadku budynków o powierzchni zabudowy przekraczającej 2 000 m2 oraz innych obiektów budowlanych o powierzchni dachu przekraczającej 1 000 m2 [1].

Dodatkowo w myśl przepisów przeciwpożarowych[2][2] w obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych:

 1)  od palenisk opalanych paliwem stałym - co najmniej cztery razy w roku;

2) od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym - co najmniej dwa razy w roku;

 3) od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych - co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej.

W wymienionych obiektach usuwa się zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych co najmniej raz w roku, jeżeli większa częstotliwość nie wynika z warunków użytkowych.

Państwowa Straż Pożarna prowadzi systematyczne czynności kontrolne w zakresie prawidłowości eksploatacji instalacji użytkowych, w tym również czyszczenia przewodów kominowych.

 Na przykład w roku 2008, w 9154 obiektach zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi, w tym w 1382 budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, stwierdzono przypadki niewłaściwego użytkowania instalacji użytkowych, w tym braku czyszczenia przewodów kominowych.

 Pozytywne efekty przynoszą wspólne przedsięwzięcia podejmowane ze środowiskiem kominiarskim w zakresie działań edukacyjno-informacyjnych.            

 Skąd się bierze czad i dlaczego jest tak niebezpieczny?

 Tlenek węgla powstaje podczas procesu niepełnego spalania materiałów palnych, w tym paliw, które występuje przy niedostatku tlenu w otaczającej atmosferze. Może to wynikać z braku dopływu zewnętrznego powietrz do urządzenia, w którym następuje spalanie gazu (lub innych paliw). Jest to szczególnie groźne w mieszkaniach w których okna są szczelne lub uszczelnione na zimę.

 Niebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla:

 -      jest gazem niewyczuwalnym zmysłami człowieka (bezwonny, bezbarwny
i pozbawiony smaku),

 -       blokuje dostęp tlenu do organizmu, poprzez zajmowanie jego miejsca w czerwonych ciałkach krwi, powodując przy długotrwałym narażeniu (w większych dawkach) śmierć przez uduszenie.

  Co zrobić, aby uniknąć zaczadzenia?

 W celu uniknięcia zaczadzenia należy:

  • nie bagatelizować objawów duszności, bólów i zawrotów głowy, nudności, wymiotów, oszołomienia, osłabienia, przyspieszenia czynności serca i oddychania, gdyż mogą być sygnałem, że ulegamy zatruciu czadem; w takiej sytuacji należy natychmiast przewietrzyć pomieszczenie, w którym się znajdujemy i zasięgnąć porady lekarskiej,

  • przeprowadzać kontrole techniczne, w tym sprawdzanie szczelności przewodów kominowych, ich systematyczne czyszczenie oraz sprawdzanie występowania dostatecznego ciągu powietrza,

  • użytkować sprawne techniczne urządzenia, w których odbywa się proces spalania, zgodnie z instrukcją producenta,

  • stosować urządzenia posiadające stosowne dopuszczenia w zakresie wprowadzenia do obrotu; w sytuacjach wątpliwych należy żądać okazania wystawionej przez producenta lub importera urządzenia tzw. deklaracji zgodności, tj. dokumentu zawierającego informacje o specyfikacji technicznej oraz przeznaczeniu i zakresie stosowania danego urządzenia,

  • w przypadku wymiany okien na nowe, sprawdzić poprawność działania wentylacji, ponieważ nowe okna są najczęściej o wiele bardziej szczelne w stosunku do wcześniej stosowanych w budynku i mogą pogarszać wentylację,

  • systematycznie sprawdzać ciąg powietrza, np. poprzez przykładanie kartki papieru do otworu bądź kratki wentylacyjnej; jeśli nic nie zakłóca wentylacji, kartka powinna przywrzeć do wyżej wspomnianego otworu lub kratki,

  • często wietrzyć pomieszczenie, w których odbywa się proces spalania (kuchnie, łazienki wyposażone w termy gazowe), a najlepiej zapewnić, nawet niewielkie, rozszczelnienie okien.

 W trosce o własne bezpieczeństwo, warto rozważyć zamontowanie w domu czujek dymu i gazu. Koszt zamontowania takich czujek jest niewspółmiernie niski do korzyści, jakie daje zastosowanie tego typu urządzeń (łącznie z uratowaniem najwyższej wartości, jaką jest nasze życie).

  Jak pomóc przy zatruciu tlenkiem węgla?

 W przypadku zatrucia tlenkiem węgla należy:

  • zapewnić dopływ świeżego czystego powietrza; w skrajnych przypadkach wybijając szyby w oknie,

  • wynieść osobę poszkodowaną w bezpieczne miejsce, jeśli nie stanowi to zagrożenia dla zdrowia osoby ratującej; w przypadku istnienia takiego zagrożenia pozostawić przeprowadzenie akcji służbom ratowniczym,

  • wezwać służby ratownicze (pogotowie ratunkowe, PSP),

  • jak najszybciej podać tlen,

  • jeżeli osoba poszkodowana nie oddycha, ma zatrzymaną akcję serca, należy natychmiast zastosować sztuczne oddychanie np.  metodą usta – usta oraz masaż serca,

  • nie wolno wpadać w panikę, kiedy znajdziemy dziecko lub dorosłego z objawami zaburzenia świadomości w kuchni, łazience lub garażu; należy jak najszybciej przystąpić do udzielania pierwszej pomocy.

  Zadbaj o warunki do ewakuacji na wypadek pożaru:

  • nie stosuj krat w drzwiach i oknach, na klatkach schodowych i przejściach między nimi oraz wyjściach na dach - krata utrudni ewakuację podczas pożaru oraz wydłuży czas oczekiwania na pomoc strażaków; jeżeli musisz, zakładaj kraty, które można otworzyć od wewnątrz. Klucz przechowuj w miejscu, znanym wszystkim domownikom; pamiętaj, że podczas pożaru może to być jedyna droga ewakuacji,

  • nie zastawiaj sprzętami korytarzy i dojść do mieszkań – może to utrudnić ewakuację oraz dojście ratowników.

 W zakresie posługiwania się ogniem otwartym:

  • dopilnuj, by dzieci nie bawiły się ogniem, materiałami pirotechnicznymi czy urządzeniami elektrycznymi, nigdy nie pozostawiaj małoletnich dzieci bez opieki,

  • nie pal śmieci w śmietnikach i nie dopuść do zaprószenia ognia w zsypie,

  • nie pal papierosów w łóżku - ludzie giną nie tylko w pożarach obejmujących całe mieszkanie; zdarza się, że zaprószenie ognia niedopałkiem papierosa po zaśnięciu, prowadzi do śmiertelnego zatrucia,

  • nie zapalaj świec w pobliżu materiałów łatwo zapalnych,

  • nie pozostawiaj włączonej kuchenki bez dozoru - odparowanie wody z garnka może doprowadzić do zwęglenia pozostałości, zapalenia ich i silnego zadymienia mieszkania, szczególnie niebezpiecznego dla śpiących osób; przypadkowe wygaszenie kuchenki podczas gotowania może również doprowadzić do ulatniania się gazu i jego wybuchu,

  • przestrzegaj zakazu używania wyrobów pirotechnicznych w pomieszczeniach,

  • przestrzegaj instrukcji obsługi wyrobów pirotechnicznych,

  • przestrzegaj wymagań prawa lokalnego w zakresie stosowania wyrobów pirotechnicznych,

  • wyposaż mieszkanie w gaśnicę proszkową, minimum 2-kilogramową; taką gaśnicą będziesz mógł bezpiecznie gasić palące się urządzenia elektryczne pod napięciem,

  • wyposaż mieszkanie w autonomiczną czujkę pożarową, alarmującą o powstaniu dymu (podczas każdego pożaru wydzielają się duże ilości dymu).

 Gdy opuszczasz mieszkanie:

  • sprawdź czy zostały wyłączone wszystkie odbiorniki prądu i gazu,

  • przed opuszczeniem domu na dłuższy czas odłącz zasilanie prądem elektrycznym oraz zakręć zawory wody i gazu,

  • u sąsiadów pozostaw informację, gdzie będziesz przebywać.

 Gdy powstanie pożar:

  • zadzwoń do straży pożarnej pod numer - 998 lub z telefonu komórkowego 112

  • staraj się zejść na piętro poniżej palącego się mieszkania lub wyjść na zewnątrz budynku - pamiętaj - dym unosi się do góry, nie wolno zjeżdżać windami, nie należy otwierać drzwi, przez które wydobywa się dym, gdyż dostarczenie większej ilości tlenu może spowodować szybki rozwój pożaru i płomienie mogą nas poparzyć,

  • jeżeli nie możesz opuścić mieszkania, nie otwieraj drzwi prowadzących na korytarz, uszczelnij je, wzywaj krzykiem pomocy, wykonuj polecenia strażaków,

  • nie gaś wodą urządzeń elektrycznych, grozi to porażeniem prądem; staraj się wyciągnąć z gniazdka przewód zasilający (np. drewnianym kijem od szczotki), można wykręcić bezpieczniki by odłączyć dopływ prądu do mieszkania,

  • powiadom o zagrożeniu sąsiadów,

  • nie wdychaj dymu - zasłoń usta mokrą tkaniną; jeżeli to możliwe - zmocz swoje ubranie lub owiń ciało mokrą grubą tkaniną z naturalnych materiałów (z lnu, wełny, bawełny itp.).

 Gdy poczujesz gaz:

  • zawiadom jak najszybciej pogotowie gazowe i administrację,

  • powiadom sąsiadów,

  • nie włączaj światła ani żadnych urządzeń elektrycznych,

  • nie zapalaj zapałek czy zapalniczek,

  • zamknij zawór gazu w mieszkaniu,

  • otwórz szeroko okno,

  • wyjdź na zewnątrz budynku.

  Pamiętajmy!

 Od stosowania się do powyższych rad może zależeć nasze zdrowie i życie oraz zdrowie i życie naszych bliskich. A wystarczy jedynie odrobina przezorności.

 

Stężenie objętościowe CO (tlenku węgla)

Objawy zatrucia:

0,01-0,02 %

Lekki ból głowy przy ekspozycji 2-3 godziny.

0,04 %

Silny ból głowy zaczynający się około 1 godzinę po wdychaniu tego stężenia.

0,08 %

Zawroty głowy, wymioty i konwulsje po 45 minutach wdychania; po dwóch godzinach trwałą śpiączka.

0,16 %

Silny ból głowy, konwulsje po 20 minutach, zgon po dwóch godzinach.

0,32 %

Intensywny ból głowy i wymioty po 5-10 minutach, zgon po 30 minutach.

0,64 %

Ból głowy i wymioty po 1-2 minutach, zgon w niecałe 20 minut.

1,28 %

Utrata przytomności po 2-3 wdechach, śmierć po 3 minutach.

 

 

 


 

OFIARY TLENKU WĘGLA (1.12.2009 r. – 08.03.2010 r.)

 

Województwo śmiertelne poszkodowane
Dolnośląskie 6 119
Kujawsko-pomorskie 2 48
Lubelskie 3 74
Lubuskie 2 19
Łódzkie 0 89
Małopolskie 9 70
Mazowieckie 21 97
Opolskie 2 80
Podkarpackie 3 63
Podlaskie 2 4
Pomorskie 2 133
Śląskie 12 276
Świętokrzyskie 1 6
Warmińsko-mazurskie 1 114
Wielkopolskie 3 70
Zachodniopomorskie 6 74
RAZEM 75

1336

[1] art. 62 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.)
[2] § 30 ust.1 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563)
Fot.: asp.Piotr Tabencki, mł.kpt. Artur Laudy, mł.kpt. Michał Gigoła, st.asp. Grzegorz Trzeciak - Warszawska Straż Pożarna

Szukaj

Logowanie

SŁUŻBA CYWILNA

SERWIS KĄPIELISKOWY

 

 

© 2016 - Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Świdnicy.

Licznik odwiedzin


Warning: Division by zero in /modules/mod_zt_visitor_counter/helper.php on line 74
0363279
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
Zeszły tydzień
Ten miesiąc
W zeszłym miesiącu
Od 19.12.2016r.
26
345
606
2671
7147
15452
363279

6.06%
27.42%
9.33%
2.12%
0.83%
54.25%
Online (5 minuty temu):3
3 gości
Brak zalogowanych

Twój adres IP: 34.204.200.74